ارتودنسی ؛ بررسی انواع ارتودنسی ها و مزایا و معایب هر کدام
ارتودنسی دندان یکی از تخصص های دندانپزشکی است خود کلمه ارتو دنسی (Orthodontics) از دو کلمه ارتو (Ortho) و دونتیکس (Dontics) تشکیل شده وکه ارتو به معنای راست و درست و دونتیکس به معنای دندان است که متخصصان این حوزه به درمان عدم هماهنگی و جفت شدن دندان ها و ناهنجاری های فکی، مشکلات بایت یعنی نامناسب بودن سطح تماس دندانهای بالا و پایین با یکدیگر در بیماران و اصلاح این معایب دندانی و فکی می پردازند .
ارتودنسی کردن دندان ها به ۶ صورت زیر انجام می گیرد:
1- ثابت 2- متحرک 3- دیمون 4- نامرئی 5- لینگوال 6- فانکشنال
شرایط اقساطی
نمونه کارهای ارتودنسی
شاید ناهنجاری‌های موجود در فک و دندان‌ها اعتمادبه‌نفس شما را تحت تاثیر قرار داده باشد. به نظر شما برای رسیدن به دندان‌هایی مرتب و هماهنگ چه درمانی پیشنهاد می‌شود؟ داشتن لبخندی زیبا مستلزم وجود دندان‌هایی مرتب و هماهنگ است. از این رو برای کسانی که به زیبایی خود اهمیت می‌دهند، تحمل کردن دندان‌هایی کج، انحراف یافته یا عقب و جلو بسیار دشوار است. روشی تحت عنوان ارتودنسی دندان وجود دارد که به کمک آن می‌توان ناهنجاری‌های دندان و فک را اصلاح کرد. ارتودنسی را می‌توان یکی از رایج‌ترین درمان‌ها در این حیطه دانست که با هدف اصلاح بی‌نظمی‌های دندانی انجام می‌گیرد.
معرفی وسایل مورد نیاز در ارتودنسی
وقتی صحبت از ارتودنسی دندان به میان می‌آید، بسیاری از افراد تصوری جز بریس‌ها و وسایل آن ندارند. تصور این افراد بر این است که تنها با کمک بریس‌های فلزی و سیم‌کشی دندان‌ها امکان اصلاح موقعیت دندان‌ها وجود دارد. اگرچه در بسیاری از موقعیت‌ها این تصور درست است، اما خدمات ارتودنسی تنها در سیم‌کشی دندان‌ها خلاصه نمی‌شود. وسایل و تجهیزات بسیار دیگری نیز وجود دارند که به منظور اصلاح مشکلات ارتودنسی به‌کار گرفته می‌شوند.
امروزه شاهد ایجاد انواع مختلفی از ناهنجاری‌های دهان و فک هستیم که هر یک از آن‌ها مستلزم به‌کارگیری وسایل و تجهیزات خاصی است. هر یک از این ابزارها، کارکرد به‌خصوصی دارند. دندان‌پزشک شما را معاینه می‌کند و براساس نوع ناهنجاری‌های فک یا دندان‌هایتان، ابزار و لوازم مورد نیاز را در پروسه ارتودنسی به‌کار می‌گیرد. بعضی از این وسایل همچون بریس‌ها کاربرد گسترده‌تری دارند و امکان دارد که شما نیز آن‌ها را بیشتر دیده باشید. ابزار و وسایل ارتودنسی به شکل ثابت یا متحرک عمل می‌کنند که شامل بریس‌ها، براکت‌های توربو، آرک‌های دندانی، هدگیر، میخ‌های ارتودنسی و… می‌شوند.
بیشتر بخوانید: انواع وسایل و تجهیزات ارتودنسی؛ معرفی کامل تجهیزات ارتودنسی + کاربرد هر کدام
بریس ها
بریس‌ها را می‌توان یکی از ابزار رایج در طول پروسه ارتودنسی دانست. این وسیله در جهت اصلاح موقعیت دندان‌ها به‌کار گرفته می‌شود. ایجاد اتصال به کمک این بریس‌ها صورت می‌گیرد و دندان‌ها به این شیوه احاطه شده و به شکل دلخواه می‌توان آن‌ها را حرکت داد. عموما این وسایل ارتودنسی از باندهایی تشکیل شده‌اند که نصب آن‌ها روی دندانهای مولر انجام می‌گیرد. سپس به کمک براکت‌ها به سایر دندان‌ها متصل می‌شوند. برای اتصال براکت‌ها به دندان، یک نوع چسب مخصوص مورد استفاده قرار می‌گیرد. جهت حفظ موقعیت بریس‌ها در طول پروسه درمان، باید چسب انتخابی از میزان چسبندگی لازم برخوردار باشد. البته این چسب بیش از حد نباید قوی باشد، چراکه در پایان کار بریس‌ها برداشته خواهند شد و در این صورت دندان‌پزشک با مشکل مواجه می‌شود.
براکت های توربو یا پشت دندانی
از دیگر وسایل مورد استفاده در حوزه ارتودنسی می‌توان به براکت‌های توربو اشاره کرد. براکت توربو، نام وسیله‌ای است که در جهت کاهش اوربایت‌های عمیق به‌کار گرفته می‌شود. اوربایت در اصل به عدم تراز بودن ردیف‌های دندانی می‌گویند. به کمک این ابزار، مسئله گاز گرفتن بیمار توسط دندانهای عقب‌رفته برطرف خواهد شد. با این کار، شاهد جلو آمدن دندانهای عقب‌رفته به طور طبیعی خواهید بود. در نتیجه این عمل نیز اصلاح عدم تراز بودن دندان‌ها صورت خواهد گرفت.
براکت توربو شامل براکت‌های کوچک فلزی می‌شود که نصب آن‌ها در پشت دندانهای جلوی فک بالا انجام گرفته است. این براکت‌ها اثرگذاری بالایی دارند، چراکه به سادگی نمی‌توان آن‌ها را جدا کرد. با این وجود، امکان دارد که فرد در روزهای اول به هنگام غذا خوردن به مشکل بربخورد. توصیه ما به شما مصرف غذاهای نرم در طول این پروسه است. بعد از گذشت چند ماه و استفاده از این وسیله، موقعیت قرارگیری دندانهای شما اصلاح خواهد شد.
آرک های دندانی
پیش از اینکه بریس‌ها برای همه دندان‌ها به‌کار گرفته شوند، عموما باید فضای موردنیاز را ایجاد کنیم و اوربایت اصلاح شود. اوربایت به تداخل بیش از حد عمودی دندانهای جلو گفته می‌شود. در پروسه ارتودنسی دندان، ابزاری تحت عنوان آرک دندانی وجود دارد. با به‌کارگیری آرک‌های دندانی در فک بالا یا پایین می‌توان این مسئله را برطرف کرد. آرک‌های دندانی شامل سیمهایی می‌شود که به شکل مستقیم از دندانهای مولر به دندانهای جلو اتصال پیدا می‌کنند. در اصل می‌توان گفت که از دندانهای آسیاب کوچک گذر می‌کنند.
هدگیر ارتودنسی
از دیگر وسایل به‌کار گرفته شده در حیطه ارتودنسی دندان می‌توان به هدگیر اشاره کرد. این وسیله زمانی استفاده خواهد شد که شاهد ایجاد اختلاف میان رشد فک بالا و پایین باشیم. در این شرایط، دندان‌ها و فک بالا به نسبت دندان‌ها و فک پایین جلوتر قرار می‌گیرند. با کمک هدگیر، سرعت رشد فک‌های بیمار کاهش پیدا می‌کند. بعضی از افراد برای اصلاح جویدن خود از اکسترکش کمک می‌گیرند. به کمک این دستگاه، دیگر شاهد لغزیدن دندانهای عقبی بالا در حین نزدیک کردن فاصله‌های دندانی نخواهیم بود. هدگیر یک تکیه‌گاه دارد که نصب آن در پشت گردن انجام می‌گیرد. این وسیله به صورت یک تسمه یا نوار پلاستیکی دیده می‌شود که دور سر بیمار بسته شده و به یک سیم فلزی در جلوی دهان فرد اتصال پیدا می‌کند.
پلاک تعریض پروانه ای
گسترش بخش جلویی فک بالا به کمک پلاک تعریض پروانه‌ای انجام می‌گیرد و این پلاک‌ها روی بخش عقبی فک بالا نقشی ندارند. این وسیله متشکل از باندهای فلزی است و نصب آن روی دندانهای شش ساله آسیاب بزرگ انجام می‌گیرد. اتصال این باندهای فلزی به کمک میله‌هایی به بدنه اصلی انجام گرفته است. در وسط دستگاه یک پیچی قرار دارد که به منظور تعریض دستگاه، مورد استفاده قرار می‌گیرد.
کش های ارتودنسی
کش‌های ارتودنسی را می‌توان اولین مکانیسمی دانست که به منظور حرکت دادن دندان‌ها به‌کار گرفته می‌شوند. در انواع ارتودنسی، از تعداد متفاوتی از این کش‌ها استفاده می‌شود. این وسایل به کمک قلابی بر روی دندان‌ها اتصال پیدا می‌کنند. افرادی که نسبت به زیبایی ظاهری خود حساسیت نشان می‌دهند، می‌توانند کش‌هایی هم‌رنگ دندان را انتخاب نمایند.
آرک های زبانی
آرک‌های زبانی یا شفاف به ابزارهایی گفته می‌شود که با هدف حفظ فضای دندانی در فک بالا و پایین به‌کار گرفته می‌شوند. در درجه اول، این وسیله به بیمارانی اختصاص داده شده که در حال پشت سر گذاشتن دوره انتقال دندانی هستند. این وسیله، فضای لازم جهت رشد دندانهای دائمی را مهیا می‌سازد. استفاده از این ابزار، قسمتی از شروع درمان ارتودنسی به‌حساب می‌آید.
Bionator
این ابزار به منظور اصلاح اوربایت به‌کار گرفته شده و رشد بیشتر فک پایین به کمک این ابزار انجام می‌گیرد. Bionator را می‌توان یکی از ابزارهای ارتودنسی دانست چراکه رشد استخوان‌ها تحت تاثیر آن قرار دارند. بنابراین این وسیله در درمان رشد حداکثری کاربرد داشته و در حالت کلی بیشتر توسط افراد جوان مورد استفاده قرار می‌گیرد.
میخ های ارتودنسی
گاهی بیمار عادت به وارد کردن فشار به دندانهای خود دارد یا اینکه ناخودآگاه اقدام به مکیدن انگشت شست خود می‌کند. در این شرایط میخ‌های ارتودنسی به‌کار گرفته می‌شوند تا باعث ترک عادت فرد گردند. تکرار این عادت‌ها می‌تواند منجر به اپن‌بایت شود. به کمک میخ‌های ارتودنسی کنترل بلع برای بیمار ساده‌تر خواهد بود و دیگر به سادگی نمی‌تواند شست خود را بمکد. این میخ‌ها به قلاب‌های کوچکی شباهت دارند که نصب آن‌ها در پشت دندانهای جلویی فک پایین انجام می‌گیرد.
معرفی انواع روش صاف کننده دندان (ارتودنسی دندان)
ارتودنسی دندان به منظور ردیف کردن و منظم کردن دندان‌ها انجام می‌گیرد. با داشتن دندان‌هایی مرتب و ردیف، فک بالا و پایین می‌توانند به درستی روی هم قرار بگیرند. در این صورت عمل جویدن به آسانی انجام خواهد گرفت. انجام ارتودنسی، پایانی برای بی‌نظمی‌های فک و دندان‌ها بوده و بعد از انجام آن، موقعیت جدید دندان‌ها ثابت خواهد ماند و فرد مشکلی از این بابت نخواهد داشت. به بیانی دیگر، ارتودنسی به شما کمک می‌کند تا طرح لبخند خود را اصلاح نمایید.
امروزه روش‌های متنوعی برای انجام ارتودنسی وجود دارند. ارتودنتیست فرد را معاینه می‌کند و بسته به شرایط و نوع مشکل وی، بهترین روش را برای درمان به‌کار می‌گیرد. هر یک از این روش‌ها کاربرد، مزایا و معایب به‌خصوصی دارند. قبل از اقدام به انجام ارتودنسی، بهتر است که با انواع روش‌های آن آشنا شوید. ارتودنسی ثابت، براکت سرامیکی، براکت پشت دندان، الاینر شفاف و… نمونه‌هایی از آن هستند.
کامل بدانید: انواع روش های ارتودنسی دندان؛ آیا می‌دانید کدام روش ارتودنسی مناسب شماست؟ مزایا و معایب تمامی روش‌های ارتودنسی را بدانید.
ارتودنسی براکت ثابت (معمولی)
براکت معمولی به همان براکت ثابت گفته می‌شود. این نوع از ارتودنسی، از نگین‌های براکت به اندازه تعداد واحدهای دندان، سیم ارتودنسی، حلقه فلزی، حلقه کشی یا سیم لیگاچور تشکیل شده است. در بعضی مواقع، حلقه‌های کشی از جنس پلاستیک هستند. در ارتودنسی براکت ثابت، شاهد چسبیدن یک نگین براکت به هر یک از دندان‌ها خواهید بود. سپس سیم ارتودنسی به نگین‌های براکت اتصال پیدا خواهند کرد. به این صورت این سیم از سطح جلوی همه دندان‌ها گذر می‌کند. این پروسه، برای هر دو دندانهای بالایی و پایینی انجام می‌گیرد.
مزایای ارتودنسی براکت ثابت
- براکت فلزی مقاومت بالایی دارد و به نسبت سایر روش‌ها، کمتر شاهد شکستگی و آسیب رسیدن به آن خواهید بود.
- براکت فلزی برای رفع مشکلات پیچیده ارتودنسی مورد استفاده قرار می‌گیرد، در حالی که سایر روش‌ها از این قابلیت برخوردار نیستند.
- با انجام ارتودنسی به کمک براکت‌های فلزی، در مقایسه با سایر روش‌ها هزینه کمتری متقبل خواهید شد.
- در عصر کنونی، استفاده از براکت ثابت را می‌توان رایج‌ترین روش درمان ارتودنسی دانست.
معایب ارتودنسی براکت ثابت
- در این شیوه از درمان ارتودنسی، دندانهای شما نمایی فلزی و سیم‌کشی شده خواهد داشت. در حالی که این مشکل در سایر روش‌های ارتودنسی دیده نمی‌شود.
براکت سرامیکی ارتودنسی
از دیگر روش‌های ارتودنسی می‌توان به براکت سرامیکی اشاره کرد. همه اجزا براکت فلزی در براکت سرامیکی نیز موجود بوده و تنها تفاوت میان این دو در نوع نگین‌های به‌کار گرفته شده است. در این نوع از ارتودنسی، دیکر نگین‌های کوچک فلزی استفاده نشده؛ بلکه شاهد چسباندن نگین‌های کوچک سرامیکی یا پلاستیکی هستید. این نوع از نگین‌ها، سفید رنگ و شفاف دیده می‌شوند. علاوه‌بر نوع آن‌ها، نوع سیم‌ها نیز در روش براکت سرامیکی متفاوت با نوع ثابت آن هستند. در ارتودنسی به روش براکت سرامیکی، سیمهایی به رنگ سفید به‌کار گرفته می‌شوند. از این رو، تا حدودی می‌توان براکت سرامیکی را نامرئی دانست.
مزایا براکت سرامیکی ارتودنسی
- رنگ سفید و شفاف براکت سرامیکی ارتودنسی، از لحاظ ظاهری سبب برتری این نوع در مقایسه با سایر روش‌ها شده است.
معایب براکت سرامیکی ارتودنسی
- براکت سرامیکی در مقایسه با براکت فلزی شکننده‌تربه نظر می‌رسد. از این رو، احتمال شکستن و نیاز به ترمیم و مراجعه به ارتودنتیست بالاتر خواهد بود.
- در صورتی که به بهداشت دهان و دندان خود بی‌توجه باشید، رنگ براکت تغییر خواهد کرد و زیبایی گذشته را نخواهد داشت.
- براکت سرامیکی در مقایسه با براکت فلزی هزینه بیشتری دارد.
براکت پشت دندانی صاف کننده دندان
براکت پشت دندان، روشی دیگر از ارتودنسی به‌حساب می‌آید. در ساخت براکت پشت دندانی در اصل همان سیستم براکت فلزی به‌کار گرفته شده است. براکت پشت دندانی به سطح پشتی دندان‌ها اتصال پیدا می‌کند و این سطح در واقع همان قسمتی از دهان است که رو به زبان قرار دارد. تفاوت زیادی میان سطح پشتی دندان‌ها با سطح جلویی آن‌ها دیده می‌شود. از این رو، برای براکت پشت دندانی نیازمند سیستمی هستیم که به صورت اختصاصی شکل گرفته باشد. از سری مزیت‌های این نوع از سیستم می‌توان به حفظ زیبایی دندان‌ها اشاره کرد چراکه این سیستم به سطح پشتی دندان‌ها اتصال پیدا می‌کند و قابل رویت نیست. در این صورت، در زمان صحبت کردن، خندیدن و باز کردن دهان، آن‌ها دیده نخواهند شد. این ویژگی برای بسیاری از افراد یک امتیاز مثبت به‌حساب می‌آید.
معایب براکت پشت دندانی
- ارتودنتیست دسترسی سخت‌تری به آن بخش پشت دندان دارد و برای نصب و تنظیم آن به مشکل برخواهد خورد. از این رو، پروسه نصب براکت پشت دندانی زمان بیشتری به طول می‌انجامد و به تبع هزینه‌برتر خواهد بود.
- ساخت این نوع از سیستم براکتی به شکل سفارشی انجام می‌گیرد. بنابراین این روش از ارتودنسی در مقایسه با براکت فلزی یا سرامیکی هزینه بیشتری را در پی خواهد داشت.
- در این روش، شاهد چسبیده شدن براکت به سطحی از دندان هستیم که این سطح، رو به زبان قرار گرفته است. همین عامل سبب می‌شود که تلفظ حروف و صداها برای شما مشکل باشد. با گذر زمان، زبان شما به موقعیت جدید خود عادت خواهد کرد. درست و راحت صحبت کردن با وجود براکت پشت دندانی نیازمند زمان است.
- در این شرایط، تمیز کردن دندان‌ها امکان دارد که کمی دشوار شود چراکه دسترسی مسواک به سطح پشتی دندان‌ها سخت‌تر خواهد بود.
الاینر شفاف
از دیگر روش‌های ارتودنسی می‌توان به الاینر شفاف اشاره کرد. تفاوت‌هایی میان این نوع از روش ارتودنسی با سایرین دیده می‌شود. در این روش، نگین‌های براکت و سیم ارتودنسی به‌کار گرفته نمی‌شوند. الاینر شفاف در اصل به یک پلاک کامل گفته می‌شود که دندان‌ها را در احاطه خود قرار می‌دهد. از طرف الاینر شفاف، نیرویی به دندان‌ها وارد خواهد شد و به این صورت دندان‌ها در جایگاه خاصی قرار می‌گیرند. هر دو هفته یک‌بار باید برای تعویض آن‌ها اقدام کنید. الاینر شفاف مزایا و معایب به‌خصوصی در مقایسه با سایر روش‌های ارتودنسی دارد.
مزایای الاینر شفاف
- از اصلی‌ترین مزیت‌های الاینر شفاف می‌توان به بی‌رنگ بودن آن اشاره کرد. به همین علت است که به این روش، ارتودنسی متحرک نامرئی نیز گفته می‌شود. زمانی که الاینر در دهان جای می‌گیرد، کسی متوجه حضور آن نخواهد شد. بنابراین بر زیبایی ظاهری دهان شما تاثیری منفی به جا نخواهد گذاشت.
- از دیگر مزیت‌های بارز این روش می‌توان به چسبیده نشدن آن‌ها به دندان‌ها اشاره کرد و در اصل برخلاف براکت‌ها، جایگاهی ثابت ندارند.
- با این وسیله به سادگی می‌توانید دندانهای خود را تمیز کنید، زیرا به سادگی می‌توانید الاینر شفاف را از دهان خود خارج سازید.
معایب الاینر شفاف
- ثابت نبودن این روش را می‌توان یکی از معایب آن به‌حساب آورد.
- این روش، هزینه بالاتری نیز دارد که هر دو هفته یک‌بار الاینر جدیدی باید به‌کار گرفته شود و دیگر نمی‌توان از الاینر قبلی استفاده کرد چراکه دندان‌ها تحرک داشته‌اند و در موقعیت جدیدی به سر می‌برند.
- انجام درمانهای پیچیده با کمک الاینر شفاف امکان‌پذیر نیست.
- هر دفعه به هنگام تمیز کردن دندان، الاینر را باید بیرون آورده و به صورت جداگانه تمیز کرد.
ارتودنسی متحرک
از دیگر روش‌های ارتودنسی می‌توان به ارتودنسی متحرک اشاره کرد. ارتودنسی متحرک به دستگاهی گفته می‌شود که امکان خارج‌سازی آن از دهان وجود دارد. در این روش، دستگاه به دندانهای فرد اتصال پیدا نمی‌کند. طراحی ارتودنسی متحرک براساس سایز دهان خود فرد انجام می‌گیرد. در ساخت دستگاه ارتودنسی متحرک، صفحات پلاستیکی به‌کار گرفته می‌شوند که در کناره‌های آن‌ها، متوجه یک‌سری سیم‌های بیرون زده خواهید شد. این سیم‌ها به منظور مستحکم‌سازی، به دندانهای شما اتصال پیدا می‌کنند.
دستگاه‌های ارتودنسی متحرک اغلب در دو بسته‌بندی جای می‌گیرند. یکی از دستگاه‌ها برای حرکت‌های ساده دندانی و دیگری برای حرکت دادن فک بالا و پایین صورت، مورد استفاده قرار می‌گیرد. در حالت کلی، صاف کننده‌های متحرک، طول درمان کوتاه‌تری دارند. ارتودنتیست‌ها در استفاده از ارتودنسی متحرک با محدودیت مواجه هستند چراکه این نوع از ارتودنسی کاربرد زیادی ندارد و معمولا در جهت حرکت دادن یک دندان یا گسترش فضای سقف دهان به‌کار گرفته می‌شود.
مزایا ارتودنسی متحرک
- با داشتن ارتودنسی متحرک به راحتی می‌توان مسواک زد. در حالی که در ارتودنسی ثابت این گونه نیست و شما باید حواستان به فضای بین دندان‌ها، سیم و قطعات ارتودنسی باشد.
- به سادگی می‌توانید ارتودنسی متحرک را تمیز کنید. تنها لازم است که این وسیله از دهان خارج شده و شست‌و‌شو انجام گیرد.
- در این روش، احتمال پوسیدگی دندان و عفونت لثه پایین خواهد آمد زیرا دندان‌ها و وسیله صاف کننده، به سادگی تمیز می‌شوند.
- برخلاف ارتودنسی ثابت، در ارتودنسی متحرک شاهد ایجاد لکه‌های سفید روی دندان‌ها نیستیم.
- هر زمانی که احساس ضرورت نکنید، می‌توانید وسیله صاف کننده دندان را از دهان خود خارج کنید.
- با داشتن ارتودنسی متحرک دیگر برای غذا خوردن با محدودیتی مواجه نخواهید شد و به سادگی می‌توانید در زمان غذا خوردن، آن را بیرون بیاورید.
معایب ارتودنسی متحرک
- هنگامی که وسیله ارتودنسی در دهان خود دارید، نباید چیزی مصرف کنید. جز نوشیدن آب، مصرف چیزی مجاز نیست زیرا در غیر این صورت، به دستگاه ارتودنسی آسیب می‌رسد.
- حواستان باید به پلاک‌های شفاف آن باشد و از مصرف نوشیدنی‌های رنگی پرهیز کنید. در غیر این صورت، شاهد تغییر رنگ و کدری پلاک خواهید بود.
- جز در زمان غذا خوردن و مسواک زدن، در بقیه مواقع پلاک ارتودنسی باید روی دندان‌ها قرار داده شود. اگر فکر می‌کنید که نمی‌توانید این نکته را رعایت نمایید، ارتودنسی ثابت انتخاب بهتری برای شما به‌حساب می‌آید.
- بعد از بیرون آوردن پلاک از دهان، باید آن را شست‌و‌شو داده و در جعبه مخصوص خود قرار دهید.
ارتودنسی دیمون
از جدیدترین روش‌های درمان ارتودنسی می‌توان به دیمون اشاره کرد. در این روش، براکت‌هایی با قابلیت باز و بسته شدن کشویی به‌کار گرفته می‌شوند. در روش ارتودنسی دیمون، مکانیسم قفل و بستی اجرا شده و همین امر سبب می‌شود که سیم به سادگی به براکت اتصال پیدا کند. با کمک ارتودنسی دیمون، دیگر کش‌های کوچک در اطراف هر براکت استفاده نمی‌شود. در این شرایط، تمیز کردن اطراف سیم و براکت‌ها ساده خواهد بود. این در حالی است که در سایر روش‌های ارتودنسی شاهد تجمع میکروارگانیسم‌ها در اطراف کش‌ها هستیم.
مزایا ارتودنسی دیمون
- کاهش تعداد مراجعات به متخصص ارتودنسی
- از آنجایی که ارتودنسی دیمون سیستم جدیدی به‌حساب می‌آید، هزینه گران‌تری نیز دارد اما این روش را به نسبت مزیت‌های بسیار آن می‌توان روشی مقرون‌به‌صرفه دانست.
- در ارتودنسی دیمون، دیگر شاهد ایجاد هیچ نوع اصطکاکی نخواهید بود. در این شیوه، لیگاتورهای الاستیکی استفاده نمی‌شود و امکان حرکت آزادانه برای دندان‌ها وجود دارد.
- طول درمان ارتودنسی دیمون کوتاه است. طی مطالعات انجام شده، در این شیوه از ارتودنسی، شش ماه از طول درمان کاسته می‌شود.
- در ارتودنسی دیمون، بیماران درد کمتری را تجربه خواهند کرد.
- سلامت و بهداشت دهان و دندان در این شیوه افزایش پیدا می‌کند.
معایب ارتودنسی دیمون
- سیم‌های فلزی ارتودنسی دیمون در معرض دید دیگران قرار دارند و قابل رویت هستند.
- در روزهای ابتدایی استفاده از براکت دیمون کمی شما را اذیت خواهد کرد، تا زمانی که استفاده از آن‌ها برای شما تبدیل به عادت شود.
- روش ارتودنسی دیمون در مقایسه با سایرین هزینه بیشتری را برای شما در پی خواهد داشت.
ارتودنسی دندان چند مرحله دارد؟
امروزه افراد زیادی اقدام به انجام ارتودنسی دندان می‌کنند. مراحل ارتودنسی دندان بستگی به میزان شدت، نوع ناهنجاری و نیاز هر بیمار دارد. اطلاع داشتن از روند کار و مراحل درمان به فرد کمک می‌کند تا استرس کمتری را متحمل شود و همکاری بیشتری با ارتودنتیست داشته باشد. با مراجعه به ارتودنتیست ماهر، دیگر جایی برای هیچ‌گونه نگرانی باقی نمی‌ماند. موارد زیر به ترتیب اشاره به هر یک از مراحل ارتودنسی دارد:
آماده شدن برای انجام ارتودنسی
بعضی از افراد از مراجعه به کلینیک و انجام درمانهای دندانپزشکی هراس دارند. این افراد باید پیش از انجام هر اقدامی، آمادگی‌های روحی و روانی لازم را کسب کنند. با انتخاب یک ارتودنتیست مجرب شما می‌توانید اطمینان حاصل کنید که روند درمان به خوبی پیش خواهد رفت و این گونه از میزان استرس شما کاسته خواهد شد.
معاینه و مشاوره اولیه
در ابتدا، متخصص ارتودنسی وضعیت دهان و دندانهای شما را مورد بررسی قرار می‌دهد. همچنین سوابق پزشکی شما را نیز در نظر خواهد گرفت. در این جلسه شما می‌توانید ارتودنتیست خود را در جریان خواسته‌ها و شرایط شخصی خود قرار دهید. در این مرحله ارتودنتیست اطلاعات لازم در زمینه درمان، مدت زمان و میزان هزینه احتمالی را به شما خواهد داد.
گرفتن عکس های رادیولوژی
در این مرحله، ارتودنتیست عکس‌های رادیولوژی مربوطه را در دست می‌گیرد تا ناهنجاری‌های دهان و دندان را به شکلی دقیق‌تر مورد بررسی قرار دهد. در صورتی که ارتودنتیست متوجه پوسیدگی یا بیماری‌های لثه شود، ابتدا برای درمان آن‌ها اقدام می‌کند، سپس درمان ارتودنسی را آغاز خواهد کرد.
تمیز کردن دندان ها
پیش از اینکه براکت‌ها روی دندان قرار بگیرند، باید دندان‌ها را پاک‌سازی کرد. ارتودنتیست با هدف تمیز کردن دندان‌ها اقدام به پالیش زدن و خشک‌سازی آن‌ها می‌کند. بعد از آن، نوعی اسید جهت نصب براکت‌ها روی دندان‌ها قرار داده می‌شود.
انتخاب نوع دستگاه ارتودنسی
ارتودنتیست طبق بررسی و معاینات انجام شده و با مشورت بیمار، مناسب‌ترین نوع ارتودنسی را برای فرد به‌کار می‌گیرد. دستگاه‌های ارتودنسی دو نوع ثابت و متحرک دارند. دستگاه‌های ارتودنسی ثابت از قابلیت جابه‌جایی برخوردار نیستند در حالی که دستگاه‌های ارتودنسی متحرک این قابلیت را دارند.
مراجعات منظم به مطب دندانپزشکی
از دیگر مراحل ارتودنسی دندان می‌توان به مراجعات منظم به مطب ارتودنسی جهت چکاپ وضعیت دندان‌ها و تنظیم براکت‌ها اشاره کرد. هر چهار یا هشت هفته یک‌بار این مراجعات باید صورت گیرند.
استفاده از ریتینر
بعد از اینکه درمان ارتودنسی به پایان رسید و دندان‌ها در جایگاه صحیح خود ماندگار شدند، با خارج‌سازی دستگاه ارتودنسی از دهان، همچنان امکان برگشت دندان‌ها به جایگاه قبلی خود وجود دارد. در این مرحله فرد باید از ریتینرها در جهت تثبیت جایگاه دندان‌ها استفاده کند.
ریتینر یا پلاک نگهدارنده چیست؟
نگهدارنده ارتودنسی، ریتینر نامیده می‌شود. این دستگاه، به منظور تثبیت موقعیت دندان‌ها پس از پایان دوره ارتودنسی کاربرد دارد. پروسه درمان ارتودنسی پس از مدتی طولانی به پایان خواهد رسید و ارتودنتیست، دستگاه ارتودنسی را از دهان شما بیرون می‌آورد و دندان‌هایی ردیف و هماهنگ را به شما هدیه می‌دهد. بهتر است بدانید که درمان همچنان ادامه دارد و شما ملزم به استفاده از ریتینر یا نگهدارنده ارتودنسی هستید. با کمک ریتینر، دندان‌ها موقعیت صحیح قرارگیری خود را حفظ و تثبیت خواهند کرد.
امروزه مدل‌های مختلفی از ریتینر وجود دارد که به تشخیص ارتودنتیست، بهترین و مناسب‌ترین نوع آن برای بیمار استفاده می‌شود. ریتینرها در دو دسته‌بندی کلی ثابت و متحرک جای می‌گیرند. در نوع ثابت، فرد به تنهایی نمی‌تواند آن را از دهان خود خارج سازد. این نوع از ریتینر غالبا برای دندانهای جلویی فک پایین به‌کار گرفته می‌شوند. از مزیت‌های ریتینر ثابت می‌توان به عدم نیازمندی به همکاری بیمار اشاره کرد. در حالی که نتیجه گرفتن از ریتینر متحرک، ملزم به همکاری بیمار است. ریتینرهای متحرک به دو شکل شفاف و هالی موجود هستند.
معرفی مرحله‌های ارتودنسی متحرک
امروزه افراد زیادی اقدام به انجام ارتودنسی متحرک دندان می‌کنند. به کمک ارتودنسی متحرک می‌توان موقعیت فک و دندان‌ها را درمان و اصلاح کرد. درمان ارتودنسی متحرک شش ماه تا دو سال زمان می‌برد. ارتودنسی متحرک اغلب برای بیماران در سنین پایین‌تر مورد استفاده قرار می‌گیرد. موارد زیر به ترتیب اشاره به مراحل ارتودنسی متحرک دندان دارد:
مشاوره و ارزیابی اولیه
در جلسه اول، ارتودنتیست وضعیت دهان و دندان فرد به همراه عکس‌های رادیولوژی آن را مورد بررسی قرار می‌دهد. در این مرحله ارتودنتیست تشخیص می‌دهد که آیا انجام ارتودنسی متحرک برای فرد جایز است یا خیر. در صورت جایز بودن، بیمار را در جریان مراحل، هزینه‌ها، مدت زمان درمان و نکات لازم قرار می‌دهد.
قالب گیری دندان
برای درمان ارتودنسی متحرک، بیمار به پلاک مناسب خود نیاز دارد. به همین جهت، قالب‌گیری از دندانهای فرد صورت می‌گیرد. به دو شیوه سنتی و دیجیتال قالب دندان گرفته می‌شود. برای ارتودنسی متحرک این فرآیند اغلب به شیو‌ه‌ای سنتی انجام خواهد شد.
